نداشته ها و تنهایی های کوچک با چیزها و آدمهای کوچک پر میشند ؛

 

نداشته ها و تنهایی های خیلی خیلی خیلی بزرگ ، فقط با خدا …

 

مهم نیست در این زمین خاکی چقدر تنها باشیم و چقدر حرفهایمان

 

برای دیگران غیر قابل فهم باشد و وقت انسانها برایمان کم …

 

شکر که خدا هست و او جبران تمام دلتنگی ها و مرهم تمام

 

زخمهاست …هر وقت دلت خواست ،

 

مهمانش کن در بهترین جایی که او می پسندد ،

 

در قلبت …و به دستان خالی ات نگاه نکن ،

 

تو فقط خانه ی دلت را برایش نگهدار ،

 

اسباب پذیرایی با اوست …